دین، عشق، زندگی

زار عباس آخرین بازمانده

mowge — Sun, 25 May 2008 16:27:18 GMT

زار عباس ، آخرين بازمانده !

نواي روح بخش موسيقي محلي با صدايي حزين ، كه پيوندي چند صد ساله و عميق با احساسات ديني و مذهبي مردم دارد فضاي روستا را پر كرده است ! ابتدا تك خوان، حنجره ي گرمش را نواي ني محزوني مي كند تا در پهناي بيكران دشت احساسات مردم ساده ي روستا ، گلهاي خونين دل را به سرشك اشك بشويد! آنگاه گروه همراه كه معمولا سه نفرند ، بيت مخصوصي كه بيانگر اصل موضوع است را دسته جمعي تكرار مي كنند . اهالي بي تابند تا گروه كه معروف به «عَلَم » است وارد خانه هايشان شود.( عَلَم نماد عَلَم حضرت ابوالفضل است ؛چوبي باريك و بلند به ارتفاع تقريبا 6 متر كه با پارچه ي سبز و در قسمت بالايي با بريده پارچه هاي رنگين تزيين شده است ). در وسط حياط علم بر پا مي شودو به دنبال آن « مهتك علي » كه با پارچه هاي سبز و رنگي تزيين شده وارد مي شود . ( مهتك از مهد گرفته شده و كاف نشانه تصغير است ، يعني گهواره ي كوچك كه به علي اصغر منسوب است . مهدك به مرور زمان در لفظ عامه به مهتك تبديل شده است ) ...

جواني كشيده قد كه قبايي بلند، متمايل به قهوه اي سوخته ، آراستگي چهره آفتاب زده اش را دو چندان كرده؛ كلاهي نمدي به سر گذاشته و شالي به كمربسته ؛ يكي از نوحه هاي جانسوزش را با صدايي حزين و به آوازي بلند مي خواند ؛و اهالي خانه به ياد حماسه ي كربلا گريه سر مي دهند ...

در پايان مراسم، آب متبرك را مي نوشند و يكي ازبريده پارچه هاي سبز را بر مي دارند ...

... در حالي كه چشمان پر از حسرت پيرمرد به جايي دور خيره مانده و دردهايش را يكي پس از ديگري مرور مي كند ، دستهايش را تا بناگوش بالا مي آورد و با صدايي ضعيف و بريده همچون هزاري بر شاخه هاي باغي پاييز زده آواز جگر سوزش را به ياد آن روزها برايم مي خواند !

داماديا در كربلا ، داماديا در كربلا ، منزل سلامت باد ، منزل سلامت باد . . .

اشك از چشمانش سرازير مي شود ، نفسي عميق مي كشد و مي گويد : زار عباس هم رفت !

خيري يار روزهاي سخت و خوش زار عباس ، از حرف شوهر پريشان مي شود و مي بينم كه با حاله اي از حيا اشكهايش را پنهاني، از چين و چروك صورت روزگار زده اش پاك مي كند !

دلم سخت مي گيرد ! با خاطرات زار عباس ، اين پيرمرد باصفاي بردخوني به روزهاي مه گرفته سپري شده اش مي روم؛ آن جوان خوش اندامي كه حنجره ي گرمش اشك مردمان اين ديار را از چشمها سرازير مي كرد ... حالا را كه نظاره مي كنم ، بالشي مي بينم كه هر لحظه آواز مرگ را در گوشهاي پير زندگي زار عباس نجوا مي كند ! با خود مي گويم: اين هم آخرين بازمانده از مردمان باصفاي اين ديار!

از آغاز تا انجام ، همه فقط در لحظه اي از شب مرور مي شود ! حسرتها مي آيند ، آرزوها ويران مي شوند !

و من مي دانم ، مي دانم كه همه روزهاي زندگي، فيلم كوتاهي است كه به ناگهان ، تمام مي شود! ...

وقتي مي خواهم بروم دستهاي نحيف و استخواني اش را بر شانه ام مي گذارد و مي گويد : تنهايم ، تنهاي تنها ...

و من مي دانم چه مي گويد !

در حالي كه بلند مي شوم مي گويم : زار عباس ، حسرتمندترين دردها ، آرزويي است كه در باتلاق زندگي ، با شور انگيز ترين آوازها مدفون شود ؛ اما اين را بدان؛ هر جا نوايي ، دل آرزومندي را نوازش دهد ياد و نام تو، هست زار عباس !

زار عباس رو به من كرد و گفت : بگو زار عباس هم رفت !

زيره خيري با تمام حيا و نجابتي كه داشت سعي مي كرد اشكهايش را از من پنهان كند !

اين نردبان را ببين و عمر زار عباس را بخوان !

http:khabar35.blogfa.com به اين آدرس برويد تا خبرها را ببينيد. متشكرم

بدون شرح

mowge — Fri, 07 Mar 2008 11:12:12 GMT

رابینسون کروزوئه در جزیره ای به نام بردخون

اینجا جزیره بی نام ونشان است و من رابینسون کروزئه هستم.! اما تفاوت من و رابینسون داستانها این است که اوناخواسته ازهیاهوی یک دنیای عادی جدا شد و علی رغم میل باطنی اش به دنیای ساکت وآرام یک جزیره دور افتاده وارد شد!اما من فکر نمی کنم اتفاق خاصی برای اون رابینسون افتاده باشد و اگرالان او را می دیدم شاید بدون تامل بهش می گفتم خوش به حالت رابینسون !

اگه بگه چرا؟

میگم:

کم کمش از این بابت که با یه دنیای جدید آشنا شدی! و شاید این نهایت تمنای بشر و آرزوش از چند روزه عمر کوتاهش باشه که سعی می کنه بفهمه و بدونه حتی...!. اگر حرف من براش قانع کننده نباشه بهش می گم حداقل نتیجه گم شدنت اینه که به تنهایی هر چه قدر که دلت می خوای می گردی و چیز تازه پیدا می کنی!. اون قدر اختراع و اکتشاف و اتفاقات جالب و دیدنی داری ، که صد سال بعد بچه ها بشینن پای جعبه جادو و کارتونت رو نگاه بکنند !! و یا پشت ویترین یه کتابفروشی کهنه و قدیمی یا خیلی لوکس و تروتمیز کتابی رو ببینن که روش نوشته : ماجراهای رابینسون

رابینسون خوش به حالت!.

من چی ؟ من هم یه رابینسونم !. رابینسونی که اینبارنه از یه دنیای عادی بلکه از یه دنیای متمدن به جزیره آمده ! از دنیای اینترنت ، از دنیای آشنایی های مجازی با شاعران و نویسندگان و روزنامه نگاران و ... دوباره به دنیایی برگشتم که از اول اونجا بودم ، اما چیزی برای گفتن ندارم اگر تو رابینسون، خاطراتت را نوشتی به این دلیل بود که همه چیز برایت تازگی داشت، ولی من نه در اون دنیا مجالی برای ماندن داشتم و نه این دنیا برام تازگی دارد !!

رابینسون نام جزیره من بردخون است !!!!!!!!!!!

دو ماهی میشه که رابطه ما با همه جا قطع شده. دلیلش اگه برات خیلی مهمه اینه که قیمت استفاده از هر ساعت استفاده از اینترنت جدای ازهزینه تلفن شده 1500تومان . آره 15000هزار ریال .چیه رابینسون گیچ شدی ! آهان عذر می خوام . شاید تلفن و اینترنت واژه های نامانوسی هستند که نمی تونی براشون یه شکل تو ذهنت تداعی کنی! تلفن یه دستگاهی هست که با دوستات هر جای دنیا که باشن می تونی حرف بزنی ! می تونی حال و احوال کنی ،بد و بیراه بگی ، معامله کنی ، شب عیدی تبریک عید بگی یا خیلی بی رحمانه.... !

و اینترنت دنیایی هست از شهری که توش زندگی می کنی خیلی بزرگتر ، خیلی خیلی بزرگ،اونجا میتونی چیز یاد بگیری یا خودتو بدبخت بکنی !!! اما من رابینسون دوست دارم یاد بگیرم . آره رابینسونبا این قیمت کمر شکن به کلی ما رو از دنیای اینترنت جدا کردند و کسی هم نیست که حرفمون را بشنوه چون اونقدر صدای دنیا بلنده که هیچ گوشی وقت شنیدن صدای ما رو نداره . رابینسون از وزیر ارتباطات خواهش کن ،شاید !از تو که یه روزی فیلمتو دیده باشه یا داستانتو خونده باشه قبول کنه و درد ما را درمون بکنه .

به رئیس مخابرات دیربگو، شاید اون دلش به حال ما بسوزه ،...

یادت نره و ما را فراموش نکن.

راستی تا نرفتم بگم که گرفتاریهای ما رو به خاطراتت اضافه کن .( ممنون می شم )

mowge — Sun, 23 Dec 2007 15:08:18 GMT

داستان انسان وشیطان واقعیت غم انگیزی است که در طول سالیان دراز همواره ذهن بشر را به خود مشغول کرده است به طوری که نویسنده های زیادوصاحب نامی کتب مختلفی را در بیداری نوع بشر از حیله های آن رانده شده از درگاه حق نگاشته اند که شاید این موجود نادان(انسان) واقعیت همچون روز روشن را دریابد، غبار غفلت از چهره روح گم گشته بزدایدو حجابهای ظلمانی را که بر اثر غفلت ایجاد شده است رایکی یکی پشت سر بگذارد که باز به خانه محبوب برسد. تا که یوسف گمگشته از هزار توی غم و درد و غربت وهزار و یک درد کشنده ی دیگر به میعاد گاه و وطن اصلی خود باز گردد .

«خرم آنروز کزین منزل ویران بروم راحت جان طلبم از پی جانان بروم

بهوای لب او ،ذره صفت رقص کنان تا لب چشمه خورشید درخشان بروم »

این راه ، راه اهل دل است .راه آنکه سالک شد تا با عقیده راسخ « نعم المولی و نعم النصیر »به سرچشمه حیات برسد . اما دوباره انسان حرمان کشیده و شیطان ......

«وصال دولت بیدار ترسمت ندهنـــــــد که خفته ای تو درآغوش بخت خواب زده»

در این قسمت نگاهی داریم به شعر شیطان سروده دکتر یاسمی که از دو قسمت تشکیل شده است . سعی من بر این است که از نظر معنا یی نگاهی اجمالی به این سروده داشته باشم . من این اجازه را به خودم نمی دهم که کارم را نقد شعر بدانم ،چرا که نقاد شایستگی هایی دارد که من از آنها بی بهره ام . در خصوص نقد شعر باید اشاره بکنم به کتاب شعر بی دروغ ،شعر بی نقاب اثر دکتر زرین کوب که گفته اند :« در باب شعر و آفرینشهای شاعرانه هر بحثی کرده شود خواه جزیی و خواه کلی بیک تعبیر نقدست – نقد شعر یا نقد ادبی . خود شاعر هم وقتی در شعر خویش الفاظ و معانی را سبک و سنگین می کند ، وقتی کار خود را مرور و اصلاح می کند ، وقتی در باب شیوه کار یا هدف و ذوق خویش سخن می گوید ، دیگر شاعر نیست منتقدست وکاری که می کند نقد . حتی بعضی شاعران مثل امیر خسرو دهلوی {1} در نقد شعر خویش هم انصاف به خرج داده اند و هم زیرکی : مثل یک منتقد واقعی .»

ابتدا تشکر میکنم از دوستان که این اجازه را به من داده اند تا در مورد اشعار و نوشته هایشان نظر خواهی کنم و پیشاپیش از کوتاهی هایی که سهوا انجام می کیرد پوزش می طلبم .

غریبه آمده بود آشنا شود با من

استفاده از واژه غریبه برای شیطان به این دلیل که محرم راز انسان نیست و در دایره زندگی بشرتا دم مرگ دشمنی مکار، همراهی حیله گر و خائنی بی شرم و حیاست و همچنین در رابطه ی عاشقانه ی انسان و خدا اخلال گری پست و بی ارزش است واژه زیبا و به جایی است . آشنایی شیطان با انسان شاید به این معنا است که ادعای دوستی با انسان رادارد و خواهان همراهی با انسان است برای نجات دادن من و تو از مهلکه ها ( در صورتی که برای انسان عاقل و فهمیده کاملا روشن است که ادعای یاری و دوستی او نه برای نجات است که برای گمراهی است .) دنباله این شعر احساس می کنم به گونه ای رابطه ی معنایی شعر از بین می رود .

و از مسیر مقدر جدا شود با من

به اعتقاد و به تقواش پشت پا بزند

به درد بی دینی مبتلا شود با من

در مصراع اول از آشنایی شیطان حرف زده است ، اما پشت سر آن از جدایی سخن رانده است . به اعتقاد و تقواش ... گویی از زبان انسان بیان شده است . انسانی که مبتلا به درد بی دینی شده ، چرا که روشن است آشنایی او با انسان به این دلیل است که مرا به درد بی دینی مبتلا کند و نه خود او. چرا که او خود به همه چیز پشت پا زده است!

خدای کودکیش را کنار بگذارد

خودش خدا بشود یا خدا شود با من

به درک تازه ای از عشق و معرفت برسد

ز قید کهنه عادت رها شود با من

باز احساس می شودصحبت از جانب انسانی است که حالت شیطانی تمام وجودش را فرا گرفته . چرا که شاعراشاره کرده: که او ( آن کسی که برای وسوسه ی انسان آمده ) کسی است که خدای کودکیش را کنارگذاشته است . اما بعد از این شعر روال عادی خود را می یابد و اینگونه بیان می شود :

بدل به من بشود من بدل به او بشوم

برای چند شبی جا به جا شود با من!

برای معرکه گیری غریبه تنها بود

در این مکاشفه می خواست ما شود با من

خلاصه - قرص و مصمم - غریبه آمده بود

که باز وارد یک ماجرا شود با من

شیطانی که می خواهد برای پیشبرد اهداف خود بدل به انسان شود و انسان نادانی که انسانیتش را فراموش می کند و تبدیل به شیطان می شود . خلاصه برای این کار و برای اینکه انسان گناه بزرگتری را انجام دهد شیطان فقط نیاز به چند شب دارد تا حالت شیطانیش را به روح و جان انسانی که خداوند او را « ظلوما جهولا » نامیده وارد کند . و پایا ن سخن در قسمت اول اینکه : برای افروختن آتشی دوباره از دست شیطان کاری بر نمی آمد مگر اینکه اشرف مخلوقات ، آن عزیز دردانه خداوند و هستی، بهشت جاودان را با یک آری به جهنم پر از حسرت و ندامت و محنت ( جدای از آتش و درد هایش ) بفروشد و شیطان را همراهی کند .

و ملک و ملکوت را و عشق و عاشقی با حضرت حق ، را به همنشینی شیطان بفروشد .

و این است داستان غمگین انسان ... !

دوستان سلام از اینکه مدتی را حضورتان نبودم عذر میخواهم . سپاسگزار همه شما

mowge — Fri, 09 Nov 2007 03:57:18 GMT

            شیطان (شعری ازدکتر بهروز یاسمی)

غریبه آمده بود آشنا شود با من

و از مسیر مقدر جدا شود با من

به اعتقاد و به تقواش پشت پا بزند

به درد بی دینی مبتلا شود با من

خدای کودکیش را کنار بگذارد

خودش خدا بشود یا خدا شود با من

به درک تازه ای از عشق و معرفت برسد

ز قید کهنه عادت رها شود با من

بدل به من بشود من بدل به او بشوم

برای چند شبی جا به جا شود با من!

برای معرکه گیری غریبه تنها بود

در این مکاشفه می خواست ما شود با من

خلاصه - قرص و مصمم - غریبه آمده بود

که باز وارد یک ماجرا شود با من

                      οοο

غریبه آمد و ننشسته پا شدم با او

دوباره وارد یک ماجرا شدم با او

هر آنچه قدر که راحت جدا شدم از خود

هزار مرتبه اش هم نوا شدم با او

برای آتش بازیش یک نفر کم بود

به او اضافه شدم من ‌‌دو تا شدم با او

به جان جنگل دلهای عاشق افتادیم

بلا شدم بله مردم! بلا شدم با او

مرا غریبه چنان خام و خواب وسوسه کرد

که خود روانه راه خطا شدم با او



هزار سال گذشت و هنوز بی خبرم

که کی ؟چگونه ؟کجا ؟آشنا شدم با او

در مورد شعر زیبای دوست عزیزم دکتر یاسمی در پست بعدی خواهم نوشت .

...فراموش شده( سید محمد رضا هاشمی زاده )

آه ... ای عــــابر شبـــگـــرد فرامـــوش شده

بی توام یــک گــــذر ســــرد فرامـــوش شده

ای پرستو تو سفر کردی و اینجا مـــانده است

لانه و بـــرگ گــــل زرد فــــرامـــــوش شده

وحشــت انــداخته شب در گـــذر کوچه ی ما

کولــــــه باری غــــم و هـــمدرد فراموش شده

می زند پرسه به هر گوشه چو طوفانزده برگ

ایـــن دل زخـــمی ولـــــگرد فــــرامـــوش شده

غصـــه ی لانه و بــی بــرگی مردم همه هست

درد تـنـــهـــائی من ، درد فــــرامـــوش شده

سالـــها حسرت رویش* به نگــــاهم مـانده است

حســرت دیــــدنت ای مـــرد فــرامــوش شده

* حسرت رویش ( حسرت روئیدن و سبز شدن)

..........................

فراموش شده شعری است از استاد سید محمد رضا هاشمی زاده / شاعری اهل دل و سلوک، از دیار دشتی، سرزمین اصالت و پاکی.

کسی که هیچگاه برای خود شعر نمی سراید وقلمش را محدود به یک دایره ی تنگ و کوچک نمی کند او شعر میسراید؛ برای مردم و شعری که برای مردم و در خدمت مردم باشد برای خداست. سوز و گداز در اشعار سید که حال و هوای همیشگی دیار جنوب است و با شروه و حزن همراه است از درنگه آغاز شد . کتابی که مردم دشتی را به یاد مفتون و فایز و نوای محزون بخشو می انداخت. از همان روزهای نخست که درنگه چاپ شده بود نام محمد رضا هاشمی زاده را می شد از هر جا شنید . از کوچه گرفته تا بازار ، مدرسه تا دانشگاه ،...

از خصوصیات بارز شعر سید محمد رضاکه شالوده اصلی اشعارش را نیزتشکیل می دهد اخلاق است .چیزی که اگر نباشد شعر از ارزش می افتد وخواننده را در وادی سیاه سرگردانی می اندازد ونبود اخلاق در شعر وگم شدن اصل زیبایی در میان ابیات نه تنها مایه آزار اهل دل است که حتی مردم عامی هم چیزی ازشعر نخواهند فهمید ،چرا که اخلاق در سرشت بشر گوهر گرانبها ونهفته ای است که تا آن گوهر به فعلیت نرسد بشر در گمراهی به سر خواهد برد . فلذا می بینیم که بیشتر شاعران حتی کسانی که با مکتب اصیل اسلام نا آشنا هستند نیم نگاهی به اخلاق دارند . اگر به شعر شاعران فارسی زبان از رودکی تا دوره معاصر نگاه کنیم می بینیم که دغدغه ی همه شاعران، اصل فراموش شده ی انسانها یعنی اخلاق است که شاعر با شعرش سعی می کند این نکته را تذکر دهد و به یاد انسان فراموشکار آورد .

دومین خصوصیت شعر سید، هدفمند بودن شعر این شاعرفهمیده جنوبی است که راهش را خوب می شناسد و میداند که می خواهد چه چیزی را به خواننده القا کند وحرفش را به خوبی میزند. به نظر من شاعر باید روانشناس خوبی باشد مردمش را خوب بشناسدبه وسایل وابزار موجود آشنا باشد. دردها را حس کند کمبودها را ببیند و مهم اینکه به گونه ای بگوید که دیگران نیاز به تفسیر نداشته باشند وراحت بتوانند با شعر رابطه برقرار کنند از این جهت سید قشری نگر نیست و شعرش روان و زیباست .

سومین ویژگی شعرهاشمی زاده آمیختگی اشعار وی با معارف دینی است معلمی که دلسوزانه افراد را دعوت به زیبایی و راه عارفانه الهیه می کند او رنج ها را به گونه ای بیان می کند که خالی بودن جامعه ازمعنویتی که کم رنگ یا حذف شده است به خوبی حس می شود که این موضوع بیانگرتعهد این شاعر فرزانه است. شاعری که رنج ودرد و همزبانی با مردم را فریاد بلند شعر خود قرار د اده است. اما به گونه دیگر نیزصدای بلند اعتراضش به طرف کسانی نشانه می رود که انسانیت را فراموش کرده و احساس برادری را به تمسخرگرفته اند .

چهارم /زیبایی موجود درابیات و اشعار این عزیز است که آمیخته با عرفان اسلامی است .

وشعر فراموش شده انتظاری است عمیق ،لبریزاز باورهای دینی و اعتقادی و دردهای اجتماعی و کمبودهای جامعه ی انسانی .

برای این عزیز ازخداوند متعال طلب سلامتی و طول عمر دارم .

تقدیم به ایشان برای آنروزها .

دکترحسن دانایی فرد از نگاه من، شاید از نگاه شما هم ......

شاید عده ای به محض خواندن این مطلب حس همه ی عالم خرابستشان و..... گل کند ودر مقابل این مطلب موضع گیری کنند . اما مهم نیست چرا که حرف این گونه افراد هیچ وقت مهم نبوده !

شاید فکر کنید که امثال دانایی ها زیادند ، به هر جا نگاه کنید بهتراز ایشان هم هست !

اما حرف من این نیست . مطمئنا در گوشه و کنار این مملکت وسیع دانشمندان زیادی زندگی می کنند که سر به زیر و گمنام هستند اما به جرات می توانم بگویم دکتر دانایی از بهترینهاست

نه به این دلیل که شاید فکر کنید چون بروشور پر از کتاب و تالیفاتش چشمم را گرفته یا اصالتش بردخونی است و تعصبم وادارم می کند که بالاتر از واقعیت صحبت کنم یا این که جو گیر شدم یا اینکه دانشجوی رشته ی ایشان هستم که شاید تعریف و تمجیدهایم باعث شود از مشروط شدن جان سالم به در ببرم .هیچ کدام از این ها وقتم را نگرفته تا بی هدف چند حرف بی زبان را در سطور نامرتب گرفتار نوشته های به ترکستان خود کنم . اونقدر هم مطالعه کردم که بتوانم دروغ را از راست وریا را از صداقت تشخیص دهم .

برای اولین بار که تقریبا 30 دقیقه حرفهای آقاد دکتردانایی را شنیدم همایش نکوداشت دکتر بود . فکر می کردم ایشان از واژه های خرچنگ قورباغه ای لا تینی که نشانگر هویت دکترایش باشد استفاده کند و اینگونه وانمود کند که مدرک دکترا چقدر پر از واژه های لاتینی است که من و امثال من نمی تواند آنها را بفهمد . فکر کردم دقایقی از مدیریتی حرف می زند که دیگرشاید امیدی به ترمیم آن نیست . گفتم دکتر تو تهران اونقدر دود تجملات خورده که شاید حال و هوای بردخون و نشست چند ساعته نتواند پلی باشد برای گذر به قدیمها و عکسهای کهنه شده در قاب عکسهای بسیجی و دوستی با بچه های بردخونی. اما طرح مدیریت زندگی با آن سادگی که مملوازراستی و پاکی بود مرا تا عمق شخصیت دانایی برد . من دانایی ای دیدم که سخت به عقبه و گذشته خود تکیه دارد و شاید این رمز موفقیت اوست . دانایی ای که با درس و تحصیل مثل عده ای به نادانی نرسیده که اصالت وجود خود را با بی اعتقادی زیر پا بگذارد بلکه دقیقا چادر خود را جایی برپا کرده که از ریسمان حقیقت جدا نشود .من دانایی ای دیدم که با هوش و درایت خود ساده زیستن را عین پختگی و اول و آخر مدیریت میداند . کسی که عاشقانه ترین حرفهای حق را واقعیتی انکار ناپذیرو تخلف ناپذیر می داند و جالب اینکه« نکن کاری که برپا سنگت آیو جهان با این فراخی تنگت آیو » شعار درخشان زندگیش بود . من دانایی را جدای ازهمه نوشته ها و موفقیت ها یش انسان وارسته و شایسته ای دیدم .

به امید موفقیت روز افزون این عزیز

خاطره ی اولین روز تدریس

mowge — Wed, 17 Oct 2007 02:42:18 GMT

خاطره ای از سال اول تدریسسم

یا زدهم اسفند سال هفتاد و شش

استرس آن شب ،وبه نوعی خوشحالی خاص خودش نذاشت که درست و حسابی بخوابم . همش تو فکر این بودم که فردا چی بگم و چی کار کنم ؟.

تو همین فکرا بودم که اصلا نفهمیدم کی خوابم برد ، کی صبح شد !. باز هم مثل همیشه ناقوس زیبای صدای مادرم با اون آهنگ دلنشین همیشگی آهسته کنار گوشم که خیلی هم اذیت نشم گفت : عباس ،عباس ؛ اذونه، اذون صبح . وقتی بلند شدم دیدم بی بی دستاش به آسمون بلنده و داره دعا می کنه ،احساس کردم یا آسمون خیلی اومده پایین یا دستای بی بی خیلی بلند شده که اینگونه دستاش اون ور ستاره ها راز و نیاز می کنن!! . فهمیدم که خیلی از وقت نماز کذشته .چرا که نماز بی بی خیلی طولانی بود و بعد از نماز تازه دعاهاش گل می کرد برای این و اون شفاعت می خواست از همسایه ها گرفته تا مسافرا و مریضا وجاشوها و رزق و روزی مردم ، حتی بز غاله های مشتی حسن اگر گم شده بود و گاوهای بی شیر همسایه ؛ خلاصه تا دلت بخواد دعا . سردی آب صبح زمستونی وقتی به صورتم خورد تازه فهمیدم که از خواب بلند شدم ؛ وضو گرفتم و به نماز ایستادم . الله اکبر ........

السلام و علیکم و رحمه الله . دستام و بلند کردم و گفتم امروز تنها منم و فقط و فقط امید تو.!نمی دونم چی بگم ، چی کار کنم آخه روز اولمه ،خودت کمکم کن! ........

چایی داغ مادر و آشپزخونه محقر قدیمی با اون گرمای چراغ رنگ و رو رفته نفتی که زمستونای زیادی رو بهمون گرما بخشیده بود و صدای قر قر قلیان پدرهمگی دست به دست هم دادند تا حال خوشی بهم دست بده! . صدای جلز و پلز نیمرو تو مایه تابه ی سیاهی که بختش شده بود همنشینی با گرما و آتش ؛ مادرم می گفت یاد آور دوران جوونیشه و از جهازش باقی مونده. شکمم رو دست پاچه کرد که نیمرو کی آماده میشه .

لباسم رو پوشیدم ، عطری زدم و جلو آینه رفتم ،هی چند بار خودم را ورانداز کردم که نکنه روز اول برا بچه ها سوژه بشم !.چند بارهم مث دیوونه ها جلو آینه غرولند کردم که تو ، تو می خوای تدریس بکنی ، باورت می شه ؟. هر چند که می دونستم باد موتور موهام رو بد جور به هم می ریزه اما با این حال حسابی مرتبشو ن کردم .

تازه خورشید از پشت کوههای امیر دیوان مث اینکه قایم موشک بازی بکنه آروم سرک می کشید ونور نرم و صبحگاهی خودش رو داشت به آسمون و زمین می بخشید! که من خدا حافظی کردم و بسم الله گفتم و سوار بر موتور قراضه پدربا خنده های ملیح بی بی روانه مدرسه شدم .

بین راه همه جا بودم الا سوار موتور دلم گاهی تو آسمونا بود ، گاهی تو مو سیقی سنتی وگاهی تو حال و هوای جوونی .....وو

مل سوخته ، روستایی با مردمانی ساده و صمیمی ، جمعیتی شاید کمتر از صد نفرخانه هایی تقریبا چسپیده به هم که می شد به راحتی اونها رو شمرد و مدرسه ای کوچک با دو تا اتاق ، بدون دیوار ، حتی سرویسهای بهداشتی . اولین چیزی که نظرم را بد جور به خودش جلب کرد همکاری صمیمانه سگهای ده( که چند تایی شون در خط مقدم بودند و چند تا هم دمها را سیخ کرده وسینه ها ر و جلو انداخته و گردنها را افراشته بودند) برای پیشواز از معلم جدیدبود .

صدای سگها که گویی گرگی رو دیده باشند فضا رو واق واقی کرده بود . و خنده های بلند دخترانی که برای بردن آب به آب انبار وسط روستا اومده بودند به دنبال این منظره دلخراش

وضعیتی رمانتیک و مضحک آفریده بودند!!!!.

وقتی به درمدرسه رسیدم تمامی اون جلو آینه ها ایستادن و مرتب شدن و .... تبدیل به مو های سیخ شده لباسی نا مرتب و سر و رویی خاک آلود شده بود .

وارد کلاس شدم آقای جعفری منتظرم بود . کلاس تقریبا سه در چهار یا کمی بزرگتر بود و

یک پنجره ی تقریبا بزرگ در ضلع شرقی و رو به آفتاب داشت . جمعیت کلاس با من و آ قای جعفری ده نفرمی شد که البته همه در یک پایه نبودند . اقای جعفری شروع کرد: از امروز آقای عادل زاده معلم شماست . ........

نگاه بچه ها اولین چیزی بود که در کلاس درس نظرم رو به خودش جلب کرد معصوم وپاک ،

اون روز فکر کردم من معلمم و اونا شاگرد اما حالا بعد از ده سال دونستم در تمام اون مدت من معلم نبودم بلکه شاگرد بودم چراکه زندگی رو ازشون یاد گرفتم!!!.

http://zeyzar.blogfa.com

باعکس نوشته هایی جدید منتظر نگاه زیبای شماست.

نامه ای از خدا

mowge — Thu, 04 Oct 2007 01:52:41 GMT

سلام دوستان ، قرار بود نامه ای از خدا براتون بنویسم اما هر بار ....... نشد تا رسید به شبها وروزهای پرفیض قدر، نمی دونم چی شد، که این نامه تو این روزای پر از معنویت آماده شد !!نمی دونم این نامه در خونه ی کی میره، حتما باز هم حکمته که با کی حرف بزنه و چه کسی رو انتخاب کنه!!! تعدادی از دوستان رو که خودم براشون پست می کنم اما تعدادی هستن که به صورت اتفاقی به این وبلاگ میان ، به هر صورت شاید به من هم که کوچکترینم الهام شد که با بنده های خوب خدا از طرف حضرت حق صحبت کنم . این نامه ، نامه 35 خداست که بسیار صمیمانه برای بنده هاش نوشته و پست کرده . نقطه چینهای قرمز رو اسم خودت بزار

و با جان و دلت بخون . اگه خواستین ثوابی کرده باشین و شما هم شریک باشید به دوستانتون خبر بدید شاید تلنگری شد و.....

بسم الله الرحمن الرحیم

بنده خوب من .............این را خدای تو برایت مینویسد کسی که عاشقانه دوستت دارد .کسی که فراتر از پدر و دلسوزانه تر از مادر نگران توست . بنده ی خوبم ...........این نامه را از میان تمامی آنچه آفریده ام فقط برای تو می نویسم ، نه برای فرشتگانم ، نه برای دریاها و کوهها ،نه برای آسمانها و زمینها و هر چه در بین آنهاست فقط و فقط برای تو چون دوستت دارم ،و خود ر ا می ستایم که تو را دارم . خوب من سپاس بگوی مرا . کسی که آسمانها و زمین را آفرید و فرشتگان را پیام آور خود کرد ، کسی که در آفرینش هر چه بخواهد فزونی می بخشد چرا که من بر بعثت و ایجاد هر چیز قادر و بسیار توانا هستم .

عزیز من بنده خوبم ............دری را که من از روی رحمت به رویت می گشایم و باز می کنم کسی را یارای بستن آن نیست و دری را که من می بندم و راهی را که من مسدود می کنم هیچکس جز خود من نمی تواند آن را بگشاید و من آن خدای واحد با حکمت و اقتدار هستم .

دل بندم ............به من گوش بسپار چرا که عاشقانه دوستت دارم آنقدر که یک لحظه حتی توان ندینت را ند ارم( هر چند توازمن گریزانی اما من خریدار نازتم تا بالاخره بیای تا کی به انتظار گذاری به زاریم باز آی بعد از این همه چشم انتظاریم )

.............خوبم با این حساب آنچه را من به تو می گویم بسیار بهترازنویدها ومژده های شیطانی ابلیس است که او از درگاه من رانده شده و دشمن دین و دنیا و آخرت شماست . دل بندم ............به یاد بیاور آنچه از نعمتها را که من به تو بخشیده ام بدون هیچ مزد و منتی و از ذهن جویا و عزیز خود بپرس چه کسی غیر از من می تواند از آسمان و زمین به تو روزی بخشد پس بدان جز خدای یکتا خدایی نیست . بنده خوبم ............. وعده من آنچه از قیامت گفته ام حق است . نکند که زندگی زود گذر شما را مغرور کند . نکند سرگرم گناه شوید و به نانگهان عمر خود را تمام شده ببینید که آن لحظه دیگروقتِ .... .

ای مخلوق من این ر ا خالق تو برایت می نویسد . براستی هیچ فکر کرده ای و از خود پرسیده ای چه کسی بادها را ؟ چه کسی ابرها را بر می انگیزد ؟ چه کسی آن ابرها را بر شهر و دیار مرد ه می آورد و با بارانش زمین مرده را زنده می کند؟ . آری او منم آن خدای یکتا . پس بیاندیش و پند بگیر که حشر و نشر مردگان در قیامت نیزاینچنین است .

هوشیار باش آنان که به خدا کافر شدند کیفرشان غذاب سخت دوزخ است و آنان که ایمان آرند پاداششان آمرزش خدا و بهشت ابدی است .

ای بنده خوبم با جان و دل به سخنانم توجه کن و به کار ببر . دل بندم ........هیچگاه فکر کرده ای تو چه بود ه ای ، کجا بوده ای ؟ و چگونه به این کاروا نسرای دنیا آمد ه ای ؟ پس گوش کن . من تو را در مرحله اول از خاک آفریدم و سپس از نطفه بی ارزش بی مقدار خلقت کردم و همه چیز از این گونه، بارداری زنان و زادن جز به علم واراده من نخواهد بود . همه چیز از زندگی تو از طولانی بودن و یا کوتاه بودن عمر در کتاب علم ازلی من ثبت است و اینها برای من بسیار آسان است . بنده من ، دلبندم .........، نگرانت هستم ،دوستت دارم که برایت می نویسم ، می خواهم امن وامان از بلاهای خطرناک دنیا برهی و با شادی به پیشم برگردی .

دریاها را برایتان آفریدم اگرچه یکی شیرین و دیگری تلخ اما از نعمتهایشان استفاده کنید ، زیورها را استخراج کنید وبا کشتیها بر روی آنها تجارت کنید و البته زبان و دلتان همواره شکرگذارمن باشد.

عزیز من بنده خوبم ............ فکر کن ،دقت کن ، من هستم که شب را درون پرده تاریکی پنهان می کنم و روز را درون پرد ه شب . و خورشید و ماه را دستور داده ام تا هر یک به مقدار معین و خاصی حرکت کنند و من خدایی هستم که همه ملک هستی از اوست و بغیرازمن همه معبودانی را که بخدایی می خوانید در جهان دارای پوست و هسته خرمایی نیستند و هیچ توانایی ندارند و همه آنها نابودند . پس بنده من........ تعقل کن تا هیچ چیزی غیر از من را به خدایی انتخاب نکنی . اگر آن خدایا ن ساختگی را بر گزینید مثل جمادند و هیچ نشنوند و اگر بشنوند نمی توانند پاسخ بدهند و چون آنها را در خدایی من شریک گرفتید کافر می شوید و هیچ کس مانند من شما را از حقیقت آنها آگاه نمی کند .

ادامه این نامه دوستانه اگر البته پسندیدید باشد برای آینده ای .......

برای دیدن عکسهای ناقابلم میتونید به آدرس http://zeyzar.blogfa.com برید